جهت مشاوره با تلفن ثابت در سراسر کشور با شماره  ۱۶۱۳_۹۰۷_۹۰۹  (بدون نیاز پیش شماره) تماس بگیرید.

درمان بیش فعالی در نوجوانان

جهت مشاوره تلفنی در زمینه درمان بیش فعالی در نوجوانان

از تلفن ثابت در سراسر کشور با شماره ۱۶۱۳_۹۰۷_۹۰۹ (بدون پیش شماره) تماس بگیرید

پاسخگویی از ۸ صبح تا ۱۲ شب حتی ایام تعطیل

اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) یک اختلال عصبی-رشدی است که در دوران کودکی شروع می‌شود و می‌تواند تا نوجوانی و حتی بزرگسالی ادامه پیدا کند. علائم اصلی ADHD شامل بیش فعالی، بی‌توجهی و تکانشگری است.

این علائم می‌توانند در زندگی تحصیلی، اجتماعی و خانوادگی نوجوان اختلال ایجاد کنند خوشبختانه، درمان‌های مؤثری برای ADHD در نوجوانان وجود دارد. هدف از درمان، مدیریت علائم و کمک به نوجوان برای رسیدن به حداکثر توانایی خود در زمینه‌های مختلف زندگی است.

در این مقاله، به بررسی روش‌های مختلف درمان بیش فعالی در نوجوانان خواهیم پرداخت.

درمان بیش فعالی در نوجوانان
درمان بیش فعالی در نوجوانان

انواع درمان بیش فعالی در نوجوانان

درمان ADHD در نوجوانان معمولاً ترکیبی از چند رویکرد درمانی است، از جمله:

  • دارودرمانی: داروهای محرک مانند ریتالین و آمفتامین، رایج‌ترین درمان دارویی برای ADHD هستند. این داروها به افزایش تمرکز و کاهش بیش فعالی و تکانشگری کمک می‌کنند.
  • رفتار درمانی شناختی (CBT): CBT به نوجوانان کمک می‌کند تا الگوهای تفکر و رفتار ناسالم مرتبط با ADHD را شناسایی و تغییر دهند. در این نوع درمان، نوجوان مهارت‌های حل مسئله، مدیریت استرس و تنظیم هیجانات را می‌آموزد.
  • آموزش مهارت‌های اجتماعی: این نوع درمان به نوجوانان کمک می‌کند تا مهارت‌های ارتباطی و تعامل با دیگران را تقویت کنند.
  • حمایت خانواده و مدرسه: همکاری و هماهنگی بین والدین، معلمان و درمانگر نوجوان، نقش مهمی در موفقیت درمان دارد. والدین می‌توانند در خانه از روش‌های مدیریت رفتار استفاده کنند و معلمان می‌توانند با ایجاد محیطی مناسب در مدرسه، به یادگیری و موفقیت تحصیلی نوجوان کمک کنند.

توجه: انتخاب بهترین روش درمانی برای هر نوجوان، به عوامل مختلفی مانند شدت علائم، وجود مشکلات همراه و ترجیحات نوجوان و خانواده بستگی دارد.

مقاله پیشنهادی :
مهم ترین علائم افسردگی در کودکان

عوارض عدم درمان بیش فعالی در نوجوانان

اگر ADHD در نوجوانان درمان نشود، می‌تواند منجر به عوارض مختلفی شود، از جمله:

  • افت تحصیلی: اختلال در تمرکز و یادگیری
  • مشکلات رفتاری: قشقرق، لجبازی، پرخاشگری
  • مشکلات اجتماعی: ایجاد و حفظ روابط با همسالان
  • اعتماد به نفس پایین: ناامیدی از خود به دلیل عملکرد ضعیف در زمینه‌های مختلف
  • سوء مصرف مواد: استفاده از مواد مخدر یا الکل برای خوددرمانی
  • افسردگی و اضطراب: احساس افسردگی و اضطراب به دلیل مشکلات ناشی از ADHD

نتیجه گیری

تشخیص و درمان به موقع ADHD در نوجوانان می‌تواند تأثیر بسزایی در بهبود کیفیت زندگی آن‌ها داشته باشد. با استفاده از روش‌های درمانی مناسب، نوجوانان مبتلا به ADHD می‌توانند علائم خود را مدیریت کنند، مهارت‌های زندگی را بیاموزند و به موفقیت در تحصیل، روابط اجتماعی و زندگی حرفه‌ای دست یابند.

علائم بیش فعالی (ADHD) در کودکان 6 تا 12 سال

اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) یک اختلال رفتاری- رشدی عصبی است که در دوران کودکی بروز می‌کند و می‌تواند بر توانایی کودک در یادگیری، تمرکز و کنترل رفتار تأثیر بگذارد.

علائم ADHD را می‌توان به دو دسته اصلی تقسیم کرد:

  • کمبود توجه (Inattention): مشکل در تمرکز، حواس پرتی آسان، فراموشی مکرر، عدم تکمیل تکالیف، دشواری در سازماندهی و دنبال کردن دستورالعمل‌ها.
  • بیش فعالی- تکانشگری (Hyperactivity-Impulsivity): بیقراری و عدم تحرک مداوم، وراج‌گویی، بی‌صبر بودن، تکانشگری و عجول بودن در پاسخگویی، مشکل در بازی‌های آرام.

شدت و ترکیب این علائم در کودکان مبتلا به ADHD می‌تواند متفاوت باشد.

برای تشخیص ADHD، لازم است علائم به طور مداوم برای حداقل شش ماه در دو یا چند محیط (مثلاً خانه و مدرسه) وجود داشته باشد و به گونه‌ای باشد که در عملکرد تحصیلی، اجتماعی و شغلی کودک اختلال ایجاد کند.

جدول زیر علائم شایع بیش فعالی (ADHD) را در کودکان 6 تا 12 سال بر اساس زیرمجموعه‌های کمبود توجه و بیش فعالی- تکانشگری نشان می‌دهد:

زیرمجموعه
کمبود توجه (Inattention)
* با جزئیات مشکل دارد یا به اشتباه کارهای مدرسه یا سایر تکالیف را انجام می‌دهد (در سن و سطح رشدی کودک).
* اغلب در حفظ توجه در حین انجام تکالیف یا بازی مشکل دارد.
* به نظر می‌رسد اغلب هنگامی که مستقیماً با او صحبت می‌شود گوش نمی‌کند.
* اغلب دستورالعمل‌ها را دنبال نمی‌کند و تکالیف مدرسه را تمام نمی‌کند (به دلیل مشکل در سازماندهی یا بی‌میلی به انجام تکالیف، نه به دلیل درک نادرست تکالیف).
* اغلب در سازماندهی وظایف و فعالیت‌ها مشکل دارد.
* اغلب از انجام تکالیف مدرسه‌ای که نیازمند تلاش ذهنی مداوم است، اجتناب می‌کند یا به شدت بی‌میل است (مانند نگارش گزارش‌های طولانی یا تکمیل فرم‌های پیچیده).
* اغلب وسایل مورد نیاز برای انجام تکالیف یا فعالیت‌ها را گم می‌کند (مانند لوازم مدرسه، مداد، کتاب، وسایل مورد نیاز برای یک فعالیت خاص).
* به راحتی تحت تأثیر عوامل محرک قرار می‌گیرد.
* اغلب فراموش می‌کند کارهای روزمره را انجام دهد.
مقاله پیشنهادی :
روانشناسی دختران ۷ تا ۱۳ ساله

توجه: این جدول تنها برای اطلاع‌رسانی است و تشخیص ADHD باید توسط متخصص صورت گیرد.

درمان بیش فعالی از دید روانشناسی

اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) یکی از شایع‌ترین اختلالات نور رشدی دوران کودکی است که بر رفتار، توجه و فعالیت فرد تأثیر می‌گذارد. روانشناسی نقش مهمی در تشخیص، درمان و مدیریت علائم ADHD برعهده دارد.

در این بخش، به بررسی درمان بیش فعالی از دیدگاه روانشناسی می‌پردازیم:

ارزیابی روانشناختی

روانشناسان برای تشخیص و ارزیابی ADHD از ابزارهای مختلفی مانند مصاحبه‌های بالینی، ارزیابی‌های رفتاری و آزمون‌های روان‌شناختی استفاده می‌کنند. این ارزیابی‌ها به روانشناس کمک می‌کند تا:

  • علائم و شدت ADHD را مورد بررسی قرار دهد.
  • سایر اختلالات احتمالی همراه با ADHD را شناسایی کند.
  • نقاط قوت و ضعف فرد را ارزیابی نماید.
  • برنامه درمانی مناسب را بر اساس نیازهای فرد تنظیم کند.

رویکردهای درمانی روانشناختی

روانشناسی از طیف وسیعی از رویکردهای درمانی برای کمک به افراد مبتلا به ADHD استفاده می‌کند. برخی از مهم‌ترین این رویکردها عبارتند از:

  • درمان شناختی-رفتاری (CBT): این رویکرد به افراد کمک می‌کند تا الگوهای تفکر منفی و رفتارهای ناسازگار مرتبط با ADHD را شناسایی و تغییر دهند. با کمک CBT، فرد می‌آموزد که مدیریت استرس، کنترل تکانه‌ها و بهبود مهارت‌های سازماندهی را تمرین کند.
  • آموزش مهارت‌های زندگی: در این نوع درمان، به فرد مبتلا به ADHD مهارت‌هایی مانند مدیریت زمان، برنامه‌ریزی، حل مسئله، برقراری ارتباط موثر و مهارت‌های اجتماعی آموزش داده می‌شود. این مهارت‌ها به فرد کمک می‌کنند تا در زندگی روزمره عملکرد بهتری داشته باشد.
  • آموزش والدین: والدین نقش مهمی در مدیریت علائم ADHD فرزندان خود دارند. در این نوع درمان، به والدین آموزش داده می‌شود تا از روش‌های رفتاری مناسب برای برقراری نظم و انضباط، تقویت رفتارهای مطلوب و کاهش رفتارهای نامطلوب استفاده کنند. همچنین، به والدین مهارت‌های برقراری ارتباط موثر با فرزند مبتلا به ADHD آموزش داده می‌شود.
مقاله پیشنهادی :
مهمترین دلیل خواب بد دیدن کودکان

مزایای درمان روانشناختی

درمان روانشناختی می‌تواند مزایای متعددی برای افراد مبتلا به ADHD داشته باشد، از جمله:

  • بهبود علائم بیش فعالی، نقص توجه و تکانشوری
  • افزایش تمرکز و دقت
  • ارتقاء مهارت‌های سازماندهی و مدیریت زمان
  • تقویت مهارت‌های حل مسئله
  • بهبود مهارت‌های ارتباطی و اجتماعی
  • افزایش اعتماد به نفس
  • کاهش اضطراب و افسردگی
  • بهبود عملکرد تحصیلی و شغلی

روانشناسان معمولا در کنار سایر متخصصان مانند پزشکان متخصص مغز و اعصاب و متخصصان اطفال برای درمان ADHD همکاری می‌کنند. در برخی موارد، ممکن است برای مدیریت علائم شدید، تجویز دارو نیز در کنار درمان روانشناختی ضرورت داشته باشد.

سریع ترین درمان بیش فعالی

اختلال نقص توجه / بیش فعالی (ADHD) یک اختلال عصبی-رشدی است که با الگوهای مداوم بی‌توجهی، بیش فعالی و رفتارهای تکانشی مشخص می‌شود. در حال حاضر، هیچ درمان “سریع‌ترین” برای ADHD وجود ندارد. با این حال، یک رویکرد درمانی جامع که ترکیبی از روش‌های مختلف باشد، می‌تواند به مدیریت موثر علائم و ارتقای کیفیت زندگی افراد مبتلا به ADHD کمک کند.

اهمیت تشخیص زودهنگام و مداخله به موقع

تشخیص زودهنگام و مداخله به موقع در روند درمان ADHD بسیار مهم است. کودکانی که تحت درمان قرار می‌گیرند، از حمایت‌های لازم برخوردار شده و می‌توانند مهارت‌های لازم برای مدیریت علائم خود را بیاموزند. این امر می‌تواند به آن‌ها در موفقیت تحصیلی، روابط اجتماعی و در نهایت، داشتن یک زندگی پربار کمک کند.

نقش متخصصان در درمان ADHD

تشخیص و درمان ADHD باید توسط متخصصان حوزه‌ی سلامت روان مانند روانپزشک یا روانشناس کودک و نوجوان انجام شود. متخصصان با در نظر گرفتن علائم، سابقه‌ی پزشکی و نیازهای فردی بیمار، برنامه درمانی مناسب را طراحی و اجرا می‌کنند.

سخن پایانی

اگرچه “سریع‌ترین درمان” برای ADHD وجود ندارد، اما با تشخیص به موقع و بهره‌گیری از یک برنامه درمانی جامع که ترکیبی از روش‌های مختلف باشد، می‌توان علائم ADHD را به طور موثری مدیریت کرد و به افراد مبتلا به این اختلال کمک کرد تا به زندگی موفق و پرباری دست یابند.

مقاله پیشنهادی :
استرس و اضطراب در نوجوانان | درمان فوری اضطراب در نوجوانان

مهمترین علائم بیش فعالی

اختلال بیش فعالی-کمبود توجه (ADHD) یک اختلال رفتاری- رشدی عصبی است که با الگوهای مداوم بی توجهی، بیش فعالی و تکانشوری مشخص می شود. این علائم در حدی بروز پیدا می کنند که با سطح رشدی فرد همخوانی نداشته و در کارکرد تحصیلی، شغلی و یا اجتماعی او اختلال ایجاد می کنند.

علائم بیش فعالی را می توان به دو دسته اصلی تقسیم کرد:

  • علائم بی توجهی:

    • عدم تمرکز و حواس پرتی مداوم: فرد مبتلا به بیش فعالی به راحتی حواسش پرت می شود و نمی تواند برای مدت طولانی روی یک تکلیف یا فعالیت تمرکز کند.
    • دشواری در پیروی از دستورات و تکمیل کردن تکالیف: این افراد اغلب در گوش دادن به دستورات کامل و انجام دادن آنها با مشکل مواجه هستند. همچنین، شروع و به اتمام رساندن تکالیف و وظایف برایشان دشوار است.
    • به نظر رسیدن بی نظمی و فراموشی: به دلیل بی توجهی، وسایل خود را گم می کنند، تکالیف را فراموش می کنند و به جزئیات دقت نمی کنند.
    • مشکل در سازماندهی ذهنی و عملی: سازماندهی تکالیف، اتاق و وسایل برای این افراد دشوار است.
    • مقاومت در برابر فعالیت هایی که نیازمند تلاش ذهنی مداوم هستند: این افراد از انجام تکالیفی که نیازمند تمرکز و صرف وقت طولانی است، اجتناب می ورزند.
    • آسانی در گم کردن وسایل: به دلیل بی توجهی و سازماندهی ضعیف، وسایل خود را به راحتی گم می کنند.
    • حواس پرتی با محرک های بیرونی: به راحتی با صداها و اتفاقات محیطی حواسشان پرت می شود.
  • علائم بیش فعالی و تکانشوری:

    • بی قراری و تحرک بیش از حد: این افراد به طور غیرعادی بی قرار هستند و تحرک بدنی زیادی دارند. در بزرگسالان، این بی قراری ممکن است به صورت درجا راه رفتن یا تکان دادن دست و پا بروز پیدا کند.
    • دشواری در نشستن آرام: به خصوص در موقعیت هایی که انتظار می رود فرد ساکن بنشیند (کلاس درس، جلسات و …) ماندن در یک جا برایشان دشوار است.
    • بالا رفتن و دویدن بی مورد: به خصوص در موقعیت هایی که این رفتارها نامناسب است، تمایل به بالا رفتن از وسایل، دویدن و یا فعالیت های فیزیکی بیش از حد دارند.
    • صحبت کردن بیش از حد: این افراد در موقعیت هایی که صحبت کردن مناسب نیست، بیش از حد صحبت می کنند و حرف دیگران را قطع می کنند.
    • ناتوانی در صبر کردن: در بازی ها و موقعیت های مختلف، نمی توانند برای نوبت خود صبر کنند.
    • پاسخ دادن عجولانه: قبل از اینکه سوال به طور کامل پرسیده شود، پاسخ می دهند.
    • دشواری در رعایت نوبت: صبر کردن برای نوبت در بازی ها و موقعیت های اجتماعی برایشان دشوار است.
مقاله پیشنهادی :
علائم افسردگی در نوجوانان دختر

توجه داشته باشید:

  • شدت و نوع علائم بیش فعالی در افراد مختلف متفاوت است.
  • برخی از افراد ممکن است علائم غالب بی توجهی داشته باشند (نوع غالب بی توجهی) و برخی دیگر علائم غالب بیش فعالی-تکانشوری (نوع غالب تکانشوری).
  • تشخیص بیش فعالی باید توسط متخصصان روانشناسی یا روانپزشکی صورت گیرد.

درمان خانگی بیش فعالی بزرگسالان

درمان خانگی برای بیش فعالی بزرگسالان (ADHD) اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) اختلالی عصبی-رفتاری است که در بزرگسالان نیز می‌تواند وجود داشته باشد. علائم این اختلال شامل مشکلات توجه، بیش فعالی و تکانشگری است. در حالی که درمان دارویی و روان درمانی خط اول درمان بیش فعالی بزرگسالان محسوب می‌شوند، برخی راهکارهای خانگی نیز می‌توانند به مدیریت علائم و بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا کمک کنند.

مهم است توجه داشته باشید که این راهکارهای خانگی جایگزین درمان‌های تخصصی نیستند. اما با به کارگیری آن‌ها در کنار درمان‌های اصلی، می‌توان نتایج بهتری به دست آورد.

استراتژی‌های سازماندهی و مدیریت زمان

  • ایجاد لیست کارها: نوشتن کارهایی که باید انجام دهید، به سازماندهی ذهنی و اولویت‌بندی امور کمک می‌کند.
  • تقسیم‌بندی کارهای بزرگ به کارهای کوچک‌تر: تقسیم کردن کارهای پیچیده به بخش‌های کوچک‌تر، آن‌ها را قابل مدیریت‌تر می‌کند و انگیزه برای شروع و تکمیل کار را افزایش می‌دهد.
  • استفاده از برنامه‌ریز و تقویم: برنامه‌ریزی روزانه و هفتگی به مدیریت زمان و رعایت مهلت‌های تحویل کمک می‌کند. برنامه‌های کاربردی موبایل و ابزارهای آنلاین نیز می‌توانند در این زمینه مفید باشند.
  • ایجاد روال و عادت برای انجام کارها: داشتن الگوی مشخص برای انجام کارها، به کاهش سردرگمی و اتلاف وقت کمک می‌کند.
مقاله پیشنهادی :
درمان و علائم بیش فعالی در کودکان

تغییر در سبک زندگی

  • ورزش منظم: فعالیت بدنی منظم، جریان خون به مغز را افزایش می‌دهد و به بهبود تمرکز، کاهش استرس و ارتقای کیفیت خواب کمک می‌کند.
  • خواب کافی: کمبود خواب می‌تواند علائم بیش فعالی را تشدید کند. بنابراین، داشتن خواب کافی و باکیفیت برای افراد مبتلا به ADHD ضروری است.
  • رژیم غذایی سالم: مصرف غذاهای سرشار از پروتئین و چربی‌های سالم، انرژی مورد نیاز بدن را تامین می‌کند و به بهبود عملکرد مغز کمک می‌کند. محدود کردن مصرف قند و کافئین نیز می‌تواند مفید باشد.
  • مدیریت استرس: استرس می‌تواند علائم بیش فعالی را بدتر کند. بنابراین، تمرین‌هایی مانند مدیتیشن، یوگا و تنفس عمیق می‌توانند به مدیریت استرس و حفظ آرامش کمک کنند.

ایجاد محیطی بدون حواس‌پرتی

  • ایجاد فضایی خلوت و مرتب برای کار یا مطالعه: به حداقل رساندن عوامل حواس‌پرتی در محیط کار یا مطالعه، به تمرکز و انجام بهتر کارها کمک می‌کند.
  • استفاده از ابزارهای حذف حواس‌پرتی: اپلیکیشن‌ها و نرم‌افزارهایی وجود دارند که می‌توانند به مسدود کردن وب‌سایت‌های حواس‌پرتی یا اعلان‌های غیرضروری در حین کار کمک کنند.
  • کاهش نویزهای محیطی: استفاده از گوشی‌های با قابلیت حذف نویز یا قرارگیری در محیطی آرام می‌تواند به تمرکز بهتر کمک کند.

تقویت مهارت‌های رفتاری

  • تمرین‌های ذهن‌آگاهی (Mindfulness): این تمرین‌ها می‌توانند به افزایش آگاهی از افکار و احساسات در لحظه حال کمک کنند و به فرد در کنترل تکانشگری یاری رسانند.
  • آموزش مهارت‌های حل مسئله: یادگیری الگوهای حل مسئله به افراد مبتلا به ADHD کمک می‌کند تا با رویکردی منطقی و سازماندهی شده، به مشکلات و چالش‌های پیش روی خود برخورد کنند.
  • تقویت مهارت‌های ارتباطی: برقراری ارتباط موثر با دیگران برای افراد مبتلا به ADHD مهم است. شرکت در کارگاه‌های آموزشی یا کسب مشاوره از متخصصان در این زمینه می‌تواند مفید باشد.

به خاطر داشته باشید که تاثیرگذاری این راهکارها بر افراد مختلف متفاوت است. یافتن بهترین روش‌های مدیریت علائم بیش فعالی بزرگسالان، نیازمند آزمون و خطا و صبر است. در صورت عدم مشاهده بهبود قابل توجه با راهکارهای خانگی، حتما با یک روانپزشک یا روانشناس متخصص در حوزه ADHD مشورت کنید.

4.7/5 - (3 امتیاز)

جهت مشاوره تلفنی در زمینه درمان بیش فعالی در نوجوانان

از تلفن ثابت در سراسر کشور با شماره ۱۶۱۳_۹۰۷_۹۰۹ (بدون پیش شماره) تماس بگیرید

پاسخگویی از ۸ صبح تا ۱۲ شب حتی ایام تعطیل

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا